درباره بهار گردشگری

موسسه آموزش عالی بهار اولین برگزارکننده دوره های MBA ،DBA و Post DBA در سه حوزه ی گردشگری، هتلداری و گردشگری سلامت. و مجری برگزاری دوره های رسمی گردشگری. دارای مجوز رسمی از وزارت علوم و سازمان میراث فرهنگی.

اطلاعات تماس
آدرس :تهران، خیابان شیخ بهایی، شهرک والفجر، خیابان ایرانشناسی، خیابان شهرداری، بنیاد ایرانشناسی،ساختمان تحصیلات تکمیلی، طبقه دوم،دفتر آموزش های گردشگری و هتلداری بهار
info[ @ ] bahartourism.com
02188735566
02188740058
Follow Us

اقتصاد گردشگری

شاید تا صد سال پیش دولت‌ها برای اشتغال‌زایی و ایجاد درآمد، به فکر راه انداختن کارخانه‌ها و کارگاه‌های صنعتی می‌افتادند و بیشترین سرمایه‌گذاری برای ایجاد اشتغال و به کارگیری نیروی کار را در این زمینه خرج می‌کردند. اما امروزه با مکانیزه شدن کارخانه‌ها، پیشرفت ربات‌ها و دستگاه‌های مختلف خط‌ تولید کارخانجات، نیاز به نیروی انسانی کار کاهش یافته است و نمی‌توان با تاسیس کارخانه، احداث معدن و یا حتی توسعۀ کشت و زرع همانند گذشته شغل و درآمد ایجاد نمود.
بنابراین در قرن اخیر کشورهای پیشرفته سرمایه‌گذاری خود را به حوزۀ دیگری از صنعت سوق داده اندکه خود زیرمجموعه‌های وسیعی دارد و هر بخش از آن توان بالقوه‌ای در ایجاد اشتغال و درآمد خاص خود را دارد.

در این مقاله به اقتصاد گردشگری و اهمیت درک اقتصاد در صنعت گردشگری می پردازیم.

مزایای سرمایه‌گذاری در صنعت گردشگری
گردشگری بزرگترین صنعت جهان امروز
بسیاری بر این باورند که گردشگری بزرگترین صنعت جهان است. این در حالی است که تعیین ارزش واقعی این صنعت بسیار دشوار است اما پتانسیل اقتصادی صنعت گردشگری موضوعی غیرقابل انکار است. در واقع تاثیرات اقتصادی مثبت این صنعت برای مقاصد گردشگری، شروع داستان آن‌ها را رقم می‍‌‌زند.
با وجودی که تاثیرات مثبت اقتصادی صنعت گردشگری اغلب بیش از حد پیش‌بینی شده است، گاهی توقعات فراتر از واقعیت نیز وجود دارد. علاوه بر این فعالیت‌های جهانگردی اثرات منفی ناخواسته‌ و اغلب غیر منتظره‌ای را نیز به همراه دارد که در مقالات دیگری به آن‌ها خواهیم پرداخت.

تأثیرات اقتصادی گردشگری
چرا دولت ها سرمایه گذاری می کنند
گردشگری از طرق مختلف می‌تواند پتانسیل اقتصادی عظیمش را به مقاصدی که مایل به توسعه در این زمینه هستند سرازیر کند. از جمله این راه‌ها می ‌توان به اشتغال‌زایی به صورت مستقیم و غیر مستقیم، تبادل و تبدیل ارز از طریق بانک‌ها و صرافی‌ها، واردات و مالیات اشاره کرد.
در سال‌های اخیر با رشد چشم‌گیر گردشگری و جهان‌گردی مواجه هستیم که از جمله دلایل آن می‌توان از پیشرفت تکنولوژی، توسعۀ حمل و نقل، گسترش شبکه‌های اجتماعی و تبلیغات و افزایش تمایل مردم برای سفرهای بیشتر به مقاصد جدید نام برد.
بیایید نگاهی به آمارهای سازمان جهانی گردشگری در مورد اقتصاد گردشگری بیندازیم:
• اقتصاد گردشگری ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی جهان را تشکیل می‌دهد.
• گردشگری ۶-۷ درصد از کل مشاغل را شامل می‌شود.
• گردشگری بین‌الملل در صادرات جهانی رتبه چهارم را(پس از سوخت‌ها، مواد پتروشیمی و صنایع خودرو) دارد.
• صنعت گردشگری سالانه ۱ تریلیون دلار ارزش دارد.
• جهانگردی ۳۰ درصد از صادرات خدمات تجاری جهان را به خود اختصاص داده است.
• گردشگری ۶ درصد از کل صادرات رابه خود اختصاص می‌دهد.
• ۱.۴ میلیارد گردشگر بین‌المللی در سال ۲۰۱۸ ثبت شده است.
• گردشگری منبع اصلی ارز خارجی برای یک سوم کشورهای در حال توسعه و نیمی از کشورهای کمتر توسعه یافته اقتصادی است.
به طور خلاصه، گردشگری نمونه‌ای از یک سیاست اقتصادی است که به دلیل ارز آوری، ایجاد اشتغال و فعالیت اقتصادی؛ توسط دولت‌ها دنبال می‌شود.
با این وجود ایجاد و توسعۀ صنعت گردشگری شامل هزینه‌های اولیه و جاری می‌شود که اغلب دولت‌ها را بر سر دوراهی قرار می‌دهد. ممکن است احتیاج به احداث و یا توسعۀ فرودگاه باشد، سواحل باید مرتبا پاکسازی شوند، جاده‌های جدید مورد نیاز باشد و بسیاری موارد از این قبیل که همگی آن‌ها به صرف منابع مالی احتیاج دارد. دولت‌مردان باید برای مصرف منابعشان در قسمت‌های مختلف تصمیم بگیرند و به سوالاتی مانند سوالات زیر پاسخ دهند:
• برای تهیۀ خدمات اجتماعی از جمله بهداشت، آموزش، مسکن باید چقدر هزینه شود؟
• برای ساختن امکانات جدید گردشگری یا حفظ امکانات موجود چقدر باید هزینه شود؟
هزینه کردن برای مقاصد گردشگری موضوع مهمی با عنوان هزینۀ فرصت را پدید می‌آورد که به این مطلب اشاره می‌کند که با صرف هزینه‌ها در یک قسمت، فرصت پرداختن به سایر قسمت‌ها از بین می‌رود. در گردشگری این بدان معنی است که ممکن است پول و منابعی که برای یک منظور استفاده می‌شوند، برای اهداف دیگر در دسترس نباشند. به عنوان مثال، در برخی مقصدها هزینۀ بیشتری برای گردشگری صرف می‌شود تا برای آموزش و یا مراقبت‌های بهداشتی برای افراد محلی. باید دید صنعت گردشگری تا چه میزان به این افراد سود می‌رساند و آیا آن‌ها می‌توانند با درآمد حاصل از این صنعت خودشان هزینه‌های اضافی بهداشتی و آموزشی را پوشش دهند یا خیر.
درآمد ارزی
یکی از بزرگترین فواید گردشگری، امکان درآمدزایی از طریق درآمد ارزی است. اقتصاد میزبان با استفاده از درآمدی که از طریق مخارج گردشگری به دست می‌آورد می‌تواند سرمایه گذاری مجددی انجام دهد. برخی از مقاصد ممکن است این پول را برای توسعۀ بیشتر صنعت گردشگری خود هزینه نمایند و برخی دیگر ممکن است این درآمد را صرف خدمات عمومی مانند آموزش و خدمات بهداشتی و درمانی نمایند. اینکه مقاصد گردشگری چگونه این منابع مالی را مدیریت نمایند تا حدودی آیندۀ آن‌ها را نیز مشخص می‌نماید.
برخی ارزها ارزش بیشتری نسبت به سایرین دارند، بنابراین بسیاری از مقاصد گردشگری به جذب مسافران بیشتر از آن مناطق می‌پردازند. حتی بسیاری از خدمه برای گرفتن انعام پول تعویض نشده را ترجیح می‌دهند.

سهم درآمدهای دولت
پس از آن‌که دولت در بخش گردشگری هزینه کرد، از دو طریق می‌تواند این هزینه را جبران نماید و از آن کسب درآمد نماید: اول مالیات بردرآمدهایی که به صورت مستقیم از اشتغال در صنعت گردشگری حاصل می‌شود و دوم عوارض خروج از کشور. جالب است بدانید که ژاپن به دلیل مالیات بالای عزیمت خود معروف است.

تولید اشتغال

بازگشت سرمایه از طریق درآمد حاصل از گردشگری
گسترش سریع صنعت گردشگری، به دو طریق باعث اشتغال‌زایی شده است: مستقیم و غیرمستقیم.
اشتغال مستقیم شامل مشاغلی است که بدون واسطه با صنعت گردشگری در ارتباط هستند. برای مثال: شامل کارمندان هتل، پرسنل رستوران یا رانندگان وسایل نقلیه مانند تاکسی‌ها.

اشتغال غیرمستقیم شامل مشاغلی است که در صنعت گردشگری مستقر نیستند، ولی به نوعی به آن مربوط می‌شوند. به عنان مثال یک ماهیگیر را در نظر بگیرید که هیچ گونه ارتباطی با معامله با گردشگران ندارد. اما وقتی ماهی‌های خود را به هتلی می‌فروشد که به گردشگران خدمات ارائه می‌کنند، به طور غیرمستقیم در صنعت گردشگری مشارکت دارد؛ زیرا بدون حضور گردشگران دلیلی برای تهیۀ ماهی برای هتل وجود نداشت.
اساسا به دلیل همین روابط غیرمستقیم، اندازه گیری دقیق ارزش اقتصادی گردشگری و تعیین اینکه چند نفر در صنعت گردشگری شاغل هستند بسیار دشوار است. به همین دلیل است که برخی معتقدند مزایای واقعی اقتصاد گردشگری ممکن است به اندازه دو برابر ارقام ثبت شده باشد!
کمک به اقتصادهای محلی
تمام درآمد حاصل از اقتصاد گردشگری چه از طریق رسمی و چه غیر رسمی، این پتانسیل را دارد که به اقتصاد محلی کمک کند.
اگر گردشگری در منطقه‌ای باثبات شود، عموما درآمدها به مناطقی هدایت می‌شود که بیشترین سود را برای مردم محلی داشته باشد. در بسیاری از کشورها پس از این پایداری، دولت‌ها سرمایۀ خود را به سمت خدمات عمومی هدایت می‌کنند و شاغلان حوزۀ صنعت گردشگری درآمد خود را در جامعۀ محلی هزینه می‌نمایند. با یک مثال ساده این موضوع مشخص می‌شود:
یک گردشگر برای صبحانۀ خود در هتل یک املت و یک لیوان آب پرتقال سفارش می‌دهد. این تراکنش ساده درواقع تاثیر شگفتی را برای آن مکان به وجود می‌آورد که در جایی از سیستم اقتصادی به هم متصل می‌شوند.
۱. پیشخدمت هتل حقوق می‌گیرد و آن را برای تحصیل فرزندان خود هزینه می‌کند. مدرسه پول بیشتری برای خرید تجهیزات دارد، استاندارد آموزش در مدرسه افزایش می‌یابد. فرزندان با مدارک بهتری فارغ‌التحصیل می‌شوند. به عنوان بزرگسال شغل بهتری پیدا می‌کنند و می‌توانند پس از آن پول بیشتری در جامعۀ محلی هزینه نمایند.
۲. این رستوران تخم مرغ را از یک کشاورز محلی خریداری می‌کند، کشاورز از آن پول برای خرید تعدادی مرغ بیشتر استفاده می‌کند. پرورش دهنده مرغ برای بهبود استانداردهای مرغداری خود از این پول استفاده می کند. درنتیجه مرغ ها سالم‌تر هستند، عمر طولانی‌تری دارند و تخم‌های بیشتری می‌گذارند. اکنون می‌توانند مرغ‌ها را با قیمت بالاتری بفروشند. درآمد افزایش یافته به این معنی است که آن‌ها می‌توانند یک کارمند اضافی استخدام کنند. کارمند درآمد خود را در جامعۀ محلی خرج می‌کند.
۳. رستوران پرتقال‌ها را از یک تهیه کنندۀ محلی خریداری می‌کند، تهیه کننده از این پول برای پرداخت حقوق رانندۀ کامیون که پرتقال‌ها را حمل می‌کند استفاده می‌نماید. راننده کامیون عوارض جاده را پرداخت می‌کند. دولت از درآمد مالیاتی جاده برای رفع نواقص جاده‌ها و به‌سازی جاده‌ها استفاده می‌کند و سفر را برای جامعه محلی سریعتر می‌کند.

بنابراین همانطور که می‌بینید، صبحانۀ سادۀ یک گردشگر می‌تواند تراکنش گسترده‌ای داشته باشد و در حالیکه خود آن گردشگر فکرش را هم نمی‌کند این پتانسیل وجود دارد که تأثیر اقتصادی چشمگیری بر جامعۀ محلی داشته باشد!
درک سیستم پیچیدۀ اقتصاد گردشگری به سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی برای توسعۀ این صنعت بسیار کمک می‌کند. ایران کشوری است که پتانسیل بالایی برای جذب گردشگر دارد. بدیهی است هرگونه سرمایه‌گذاری میان‌مدت و بلندمدت در حیطۀ اقتصاد گردشگری مزایای زیادی برای اقتصاد کشور و همینطور مقاصد خاص گردشگری خواهد داشت.